VAKİT VAR MI?..

Mustafa TEMİZER

İçinde bulunduğumuz bunalımlar ne kadar ağır ve katlanılmaz olursa olsun hukukun üstünlüğüne, insan hak ve özgürlüğüne, çevre bilincine, adalet ilkelerine, bilime dayalı gelişmeye açık dava adamı kadrolarla hepsinin üstesinden geliriz.

Bir ülkü uğrunda sürekli çalışan dava adamı kadrolar için vakit nakittir. Dava adamı sayı ve maddi imkân kaygısı taşımaz. Hiçbir kaygı taşımadan milleti uyaran Hakta, hakikatte, doğruda birlik olmaya; yanlışın ve yanlış yapanların karşısında yer almaya davet eden bir kadro var.   “İçinizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir. Ali-İmran:104”, “Asra yemin ederim ki, İnsan gerçekten ziyandadır. Ancak iman edip dünya ve âhiret için yararlı işler yapanlar, birbirlerine hakkı tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenler başkadır. Asr:1-2-3” uyarısı gereği; 50 yılı aşkın zamandan beri Milletim Uyan! çağrısı ile milletimizi tarihi misyonuna sahip çıkma, doğruların yanında, yanlışların karşısında yer alma mücadelesine çağıran bir kadro var.

Bunlar için önemli olan doğruluk ve haklılıktır. Çünkü hesabın doğruluk ve yanlışlık üzerinden verileceğine inançları tamdır. Bunlar başlangıcından sonuna kadar yalnız “Hak” diyorlar. Milletim uyan! diyorlar…  Uyanmak, doğru yolu bulmak için vakit var mı?

Remzi Sancak cevaplıyor:
“-VAKİT YOK-

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu günden itibaren nice zorluklarla, nice çıkmazlarla, nice kirli oyunlarla karşı karşıya gelmiştir. Siyasi iktidarların birçoğunun hamleleri günü kurtarmaktan öteye geçememiş, bazen günü dahi kurtaramamıştır. Bu canım ülke nice darbeler almış, nice sendelemeler ile boğuşmuş, her şeye rağmen ayakta kalmayı başarmıştır.

Acı gerçek şudur ki bugün ülkemiz, geleceğimiz, nesillerimiz, gençlerimiz, çocuklarımız, geçmişe oranla çok daha karanlık, çok daha vahim sonuçlar doğuracak bir kıskacın, çemberin içerisindedir. Eğitim sisteminin çöküşü, ekonomik sıkıntılar, toplumsal yozlaşma, siyasi anlayışlardaki bozulmalar, bu toplumu ayakta tutan değerlerin bir bir çürütülmesi, rant ve koltuk sevdası, mafya düzen ve emperyalizmin her alana sirayet etmesi, medya kirliliği, düzensiz şehirleşme, toprağa sırt çevirme, yerlilik ve millilikten uzaklaşma, aile yapısındaki bozulmalar, nesiller arası çatışmalar, aleni ve gizli terör yapılanmaları, gelenek- görenek ve kültürlerimizden uzaklaşma, çözümsüzlük ve üretimsizlik, adaletin ve liyakatin bozulması, en vahimi olanı da kölelik zihniyetinin meşrulaştırılması gibi tehditler bu ülkeyi çok derin bir karanlığın içerisine sürüklemiştir ve sürüklemeye de devam etmektedir.

Ülke bu durumdayken, yediden yetmişe her vatan evladının üzerine düşen çok büyük görevler vardır.  Kıldıkları namaz ile, yaptıkları ibadet ile cenneti garantilediğini düşünenler çok büyük bir yanılgının içerisindelerdir.

Eksik ve yanlış beslenen bebelerin, yanlış eğitilen çocukların, atanamayan, iş bulamayan, sahipsizliğin, yalnızlığın içerisinde çırpınan gençlerin, yitip giden değerlerin, bu ülke için gözünü kırpmadan can veren yiğitlerin, ağlayan anaların, babaların, şiddete maruz bırakılan genç kızların, unutulan Anadolu’nun, çoraklaşan toprağın, yanan ormanların, kesilen zeytin ağaçlarının, kurutulan derelerin, yıkılan binaların altında kalan canların vebali her birimizin üzerindedir. Cehennem için inanın ki başka bir şeye gerek yoktur!

Uyanmak, dirilmek, zulmün ve haksızlıkların karşısında durmak, nesillere ve istikbalimize sahip çıkmak asla ve asla lütuf değil, en asli görevimizdir. Millet Partisinin sayıları bugün az olan değerli neferleri biliniz ki bu yolda elini değil başını taşın altına koymuşlardır.

Zamanla daha fazlasını tanıdığım bu insanlar karşısında saygı ile eğilmemek mümkün değildir.

Birçoğu bu ülkenin en karanlık günlerini tecrübe edinmiş, acılarla ve mücadeleler ile yoğrulmuş bu insanların yaş ortalaması 60’ın üzerindedir.

Düşünün ki, yine birçoğu emekli olan, çoluğunu çocuğunu evlendirmiş, yerine yurduna yerleştirmiş olan, ev bark sahibi olan, yaşam doygunluğuna ulaşmış olan bu insanların kendi gelecekleri adına ne dertleri olabilir ki?…

O halde bu insanların dertleri başka.

Bu insanların dertleri dava.

Bu insanların dertleri vatan,

Bu insanların dertleri millet,

Bu insanların dertleri kaybolan değerlerimiz,

Bu insanların dertleri bu ülkenin geleceği…

Evet yüzünüze, yüzünüze vurmam gereken şudur ki görmemekte, anlamamakta, küçümsemekte ısrar ettiğiniz bu insanların tek dertleri sizin çocuklarınız, torunlarınız, onların çocukları. Hepsinin geleceği. İçlerinde bulundukları, bulunacakları vahim durumlar ve sonuçları.

Düşünmekten, mücadele ve endişe etmekten yüzde 90’ının saçları, tıpkı gönülleri gibi bembeyaz bu insanların!.. Nereye kadar görmeyeceksiniz bu insanları! Nereye kadar sahip çıkmayacaksınız bu insanlara, yani geleceğimize, yani geleceğinize, yani çoluk çocuğunuza, torunlarınıza.

Ben Remzi Sancak. İki yıldır bu mücadelenin içerisindeyim. Ömrüm vefa ettiğince, bu değerlerin hepsi bir bir göçtüğünde dahi, bir avuç insan kalsak dahi, hatta ve hatta bir başıma kalsam dahi, bu mücadeleyi sonuna kadar devam ettirmeye namusum ve şerefim üzerine yemin ediyorum!.. Sizleri de geç olmadan. Daha fazla değerler kaybolmadan, daha fazla evlatlar yitip gitmeden, daha fazla analar, babalar ağlamadan, daha fazla bozulmadan, tükenmeden, daha fazla buhranın ve karanlığın içerisine gömülmeden, bu şanlı ve tertemiz mücadelenin içine girmeye davet ediyorum.

Bu ülke geleceğinin bu aziz topraklarda, sizlerin ve bizlerin de ebedi alemde cenneti yaşayabilmeleri için yol budur. Bu yol siyasi bir yolun çok ötesinde bir varoluşun yoludur.

Hepinize selamlar ve saygılar sunuyorum..”