“Her gün en az 3 kadının öldürülüyor olması bu Meclis’in ana gündemi olmayacaksa parlamento Türkiye’nin sorunlarını çözüyor diyebilir miyiz?”
Geçtiğimiz bir ay içinde, EŞİK-Eşitlik İçin Kadın Platformu olarak, bir yandan kadına karşı şiddetin ve kadın cinayetlerinin önlenmesi için TBMM’yi görevini yapmaya çağıran kampanyalar düzenlerken, bir yandan da aynı Meclis’in kadınlar için görevini yerine getirip getirmediğini izlemeye devam ettik.

Bu amaçla hazırladığımız 5’inci TBMM İzleme Raporumuzu aşağıda bulabilirsiniz. Başlığını, TBMM’de konuşan kadın milletvekillerinin birinden aldık: “Her gün 3 kadının öldürülüyor olması bu Meclis’in ana gündemi olmayacaksa parlamento Türkiye’nin sorunlarını çözüyor diyebilir miyiz?” Bir başkası, “40 milyon kadına sözünüzü söyleyin dedik, söylemediniz” dedi. Bir cinskırıma dönüşen kadın cinayetlerinin önlenmesi için HDP’nin verdiği, CHP ve İyi Parti’nin desteklediği Meclis’te özel görüşme önerisi, her zamanki gibi AKP ve MHP oylarıyla reddedildi. Bu ret kararı üzerine bir kadın milletvekili de ‘Bu ülkede öldürülen kadınların kanı hepinizin elinde!” diyerek gösterdi tepkisini.

EŞİK’in bu raporu da TBMM’nin İstanbul Sözleşmesi’nin uygulanmasını denetleme görevini, sözleşmenin denetim grubu GREVIO’nun raporunun resmi çevirisini bile yapmayarak yine yerine getirmediğini ortaya koyuyor. Ancak EŞİK, görevini yapmayan Meclis’i izlemeye, yaptıklarını ve yapmadıklarını raporlamaya, TBMM başta olmak üzere, tüm sorumluları göreve çağırmaya devam edecek. Ta ki TBMM kadına karşı şiddet ve cinayetleri durdurmak amacıyla özel bir oturumla toplanana, görevlerini konuşmaya başlayana kadar.

O yüzden bir kez daha tekrar ediyoruz: Günde en az üç kadın öldürülüyor, bu artık bir cinskırımdır. Meclis görevini yapsın, kadına karşı şiddeti ve cinayetleri durdurmak için özel oturumla toplansın, ilgili tüm kesimlerin görüşlerini alarak şiddetle mücadele yol haritasını çıkarsın!

Bunu yaklaşan 8 Mart Dünya Kadınlar Günü haftasında, 9 Mart’ta gerçekleştirsin.

Çünkü aşağıdaki rapor, buna acilen gerek olduğunu gösteriyor.

Son yasama yılında TBMM’nin açıldığı 1 Ekim 2020 tarihinden bu yana;

Meclis’in İstanbul Sözleşmesi’nin uygulanmasına ilişkin denetim görevi: YERİNE GETİRİLMEDİ

GREVIO Türkiye Raporu’nun resmi çevirisi: YAPTIRILMADI, MECLİS’TE GÖRÜŞÜLMEDİ

TBMM Başkanı’nın herhangi bir demeci, çabası, girişimi ve hatta vaadi: YOK

16 Ocak-15 Şubat 2021 tarihleri arasında TBMM’de;

Genel Kurul sadece 6 kez toplandı; 3’üne EŞİK’in cinskırım kampanyası ve kadın cinayetlerine karşı özel oturum talebi damga vurdu ama önerge reddedildi.

Partiler tam 9 grup toplantısı yaptı; hiçbirinde kadının adı 1 kez bile geçmedi.

45 kanun teklifinden yalnızca 4’ü kadınları ilgilendiriyordu

80 araştırma önergesinden sadece 6’sı kadınlara dairdi

1065 soru önergesinden yalnızca 15’i kadınların yaşadığı sorunlara değindi (İlk kez kadınlarla ilgili soru önergesi veren erkek milletvekili sayısı, kadın milletvekili sayısını geçti)

110 basın toplantısından sadece 3’ü kadınlar ve EŞİK’in taleplerini konu aldı

TBMM Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu (KEFEK), gündeminde görüşülmeyi bekleyen 177 yasa teklifine rağmen, son 7 ayda olduğu gibi, bu ay da toplanmadı.

Herkese soruyoruz:

Her gün en az 3 kadının öldürülmesini gündemine bile almayan bir Meclis’e Meclis denebilir mi?

Cinskırıma dönüşen kadın cinayetlerini umursamayan bir Meclis Türkiye’nin sorunlarını çözebilir mi?

16 Nisan 2017 Anayasa Referandumu ile getirilen Başkanlık sistemi ile Meclis etkisizleştirilmiş; kadınların hayatları ve hakları iktidarın Meclis dahil her türlü denetimden muaf keyfi politikalarına bırakılmıştır. EŞİK’in TBMM İzleme Raporları, muhalefetin verdiği genel görüşme, yasa teklifi, meclis araştırması teklifi, soru önergesi gibi hiçbir katılım ve denetim mekanizmasının işlevinin kalmadığını ortaya koymaktadır.

Tekrar hatırlatıyoruz:

Anayasa’nın ilgili hükümleri ve İstanbul Sözleşmesi’nin 70. Maddesi gereği Meclis İstanbul Sözleşmesi’nin uygulanması konusundaki parlamenter denetim görevini yerine getirmelidir.

Kadına karşı şiddeti ve kadın cinayetlerini önlemek için, tüm partilerle ve tüm ilgililerle birlikte izlenmesi gereken politikaları belirlemek üzere 9 Mart günü TBMM’de acilen özel bir oturum düzenlemelidir.