Mustafa TEMİZER

Birey, aile, toplum, devlet ve tabiat ile ilgili tüm ilişkileri barış ve adaletle düzenlemesi ve hayata geçirmesi, devleti yönetme ilim ve sanatını, millete hizmet aracı olarak kullanması gereken siyaset ve siyasi partiler iç ve dış politikada karşı karşıya bulunduğumuz devasa sorunlara karşı projeler oluşturamamış, çözümsüzlüğe mahkûm olmuştur.

Devletimiz, günlük politik çekişmelere boğulmuş, milletin hak ve menfaatlerinin sözcülüğünü, savunuculuğunu yapamaz hale getirilmiştir.

Uygulanan sıkılaştırılmış para politikası ile vatandaşımız daha çok yokluğa, yoksulluğa, açlığa mahkûm edilmiştir.

Böyle olunca da milletimizin, devletimizin, bölge ülkelerinin hak ve menfaatlerini önceleyemez hâle düşmüştür. Cennet vatanımız, devletimiz ve milletimiz topyekûn saldırı altında olup; millilikten uzak, hatalı iç ve dış politikalarla ciddi tehlikeler sarmalında yok edilmek istenmektedir.

İlk açılım-saçılım sürecinde federasyonu bile telaffuz etmiş olan siyasi iktidarın başının Osmanlı Devleti’nin nasıl yok oluşa sürüklendiğinin ve sıranın son sığınağımız Türkiye Cumhuriyeti’ne geldiğinin farkında olmadığını üzülerek görüyoruz.

“Terörsüz Türkiye” diyerek yola çıkılan sürecin bir aldatmaca ve kandırmaca olduğu artık daha iyi anlaşılmaktadır.

Yapılan işlerin devlet aklı ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Tarih, 1877 Osmanlı-Rus Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı’nda bu devlet aklının bize neler kaybettirdiğini haykırmaktadır.

Milli varlık, birlik ve geleceğimizin böylesine ağır, ciddi tehdit ve tehlikeye düşürülmesi karşısında milletimizin ve tarihin başta siyasi partiler olmak üzere aydınlardan, akademisyenlerden, sivil toplum kuruluşlarından, bütün vatanseverlerden beklediği görev ve sorumluluklar vardır. BOP ve BİP haritaları ortada durmaktadır.

Arap Baharı ile başlayan Fas, Tunus, Cezayir, Mısır, Sudan, Suriye, Irak ve şimdi de İran ile devam eden projelerinin işlediği görülmektedir. Haritada eksik kalan Türkiye haritasındaki değişimdir.

Tehlikenin vahameti birkaç partinin bir araya gelerek geçici iş birliği ile bertaraf edilme boyutunu aşmıştır. Topyekûn saldırı karşısında mevcut anayasa ve yasalar çerçevesinde, demokratik ve meşruiyetçi bir çizgiden milim sapmadan topyekûn milli birlik ve kardeşlikle savunma yapmak mümkündür ve şarttır.

Tarihimiz bunun örnekleri ile doludur. Burada rahmetli Bilge Lider Aykut Edibali’nin dediği gibi “Atatürk’ün Müdafaa-i Hukuk esaslarını ve stratejisini ısrarla ve şuurla savunmak sadece Türkiye’miz için değil bütün Ortadoğu milletleri için de hayati önem arz etmektedir.

” Bu milli birlik ve dayanışma birliğini oluşturacak bireylerin veya kuruluşları meydana getiren kişilerin etnik kökenleri, dil, din, mezhep ve farklı kanaatleri anlayışla karşılanacak, her türlü saldırı ve tahkire karşı korunmuş insan hakkı olarak kabul edilecek ve birliğin bozulmasına değil, sağlanmasına sebep olacaktır.

Bu birlik: “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir. Milletin istiklalini, yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.” diyecektir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, egemen, demokratik, laik, üniter, tam bağımsız, sosyal hukuk devleti olarak; meşruiyeti beş bin yıllık tarihi birikimin- millî tecrübenin sahibi büyük Türk milletinden alarak; ülkeyi Ankara’dan ortak istişare ile yönetecek, resmi dili ve eğitim dili Türkçe, bayrağı ay yıldızlı al bayrak, marşı İstiklâl Marşı, başşehri Ankara’dır diyecektir.

Egemenlik ve tam bağımsızlık haklarımızdan taviz verilemez; manda, himaye, vesayet, icazet veya bir dış güçten meşruiyet kabul edilemez, meşruiyeti milletinden alır diyecektir.

Millet Partisi’nin yıllardan beri yaptığı “Yüreği devlet, vatan, millet, bayrak, özgürlük ve tam bağımsızlık, milli birlik ve beraberlik aşkı ile çarpan bütün siyasi partileri, sivil toplum kuruluşlarını, vatanseverleri, gazetecileri, aydınları ve akademisyenleri bu ‘Muhteşem Türkiye Birliğine’ davet ediyoruz. Tek başımıza da kalsak bu kutsal davanın yılmaz savunucusu olmaya devam edeceğiz. İnanıyoruz ki zafer hakkın ve hakka inananların olacaktır.” çağrısı mutlaka duyulmalı. (Uyanış Dergisi Sayı:37)