DAVUT GÜLEÇ

GAZETECİ-HİSF KAYSERİ TEMSİLCİSİ
[email protected]

Yıllardır Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne alınmaması suni gündem maddesi yapılıyor.
Avrupa’ya medeniyeti Türkler-Müslümanlar götürmüş ama sonrasında biz onlara özenir hale gelmeye başlamışız.
Yıllar önce, çocukluğumuzda yabancı filmlerde gördüğümüz devlet ve belediye hizmetlerinin çoğunu, bugün bizim ülkemizde yeni görmeye başlıyoruz.
Türkiye’de ilk Tayyare Fabrikası büyük önderin emri ile Kayseri’ye kurulmuş. Sonrasında bir sivri zeka çıkmış ‘Bu bize pahalıya mal oluyor. Dışarıdan daha ucuza alırız’ diyerek bu fabrikayı kapattırmış, belki de geleceğin savaşları ‘Uydu’ da Türkiye’nin olmasını engellemiş.
Oysa burada üretilen uçaklar Avrupa’ya bile satılmış, İkinci Dünya savaşında bile kullanılmış.
Bugün kim Avrupa’ya gitse ilk gezdirdikleri yerler, şehirlerin büyük meydanları, verimli arazilerin korunduğu yerler, yaşam alanlarındaki iyi örnekler, insanların birbirlerine saygıları, temizlik, korna çalınmaması, insan hak ve özgürlükleri, tarihin ve kültürün korunması, modern ve yeşil çevre şehirlerin oluşturulması, makam saltanatlarının, gösterişlerin yıkılması, kamunun zarar ettirilmemesi, ettirenleren cezalandırılması ve zimmet çıkartılması gibi pek çok örnek gösteriliyor.
Bizim ülkemize gelince, mevcut görev yapanlar ve yaşayıp görevini bırakanlar, bu şehirin planının yanlışlarını anlatıyor.
Sonra kendileri o yanlışlardan daha kötülerini uyguluyor.
Erciyes’teki mera alanlarının yok edilip hızlı betonlaşması,
Kayseri içindeki verimli tarım arazilerinin beton yığınlarına dönüştürülmesi,
Çukurdaki Kayseri’nin rüzgar sirkülasyonu ortadan kaldırıp ve hava kirliliğinin artırılmasını teşvik eden İldem’den Talas’a kadar uzanan tepelerde 15 katlı binaların dikilmesi,
Hafif raylı sistemdeki yanlışlıklar, sonrasında Gaziantep’ten hurda vagonların kiralanması, İstanbul, Ankara, İzmir gibi şehirlerden hurda belediye otobüslerinin Kayseri’de toplanması,
Üçüncü sınıf meyve-sebzenin Kayseri’ye getirilip, birinci sınıf satılması,
Cadde-sokak-meydanların sarı taşlarla (mermer) döşenmesi,
Kültür yolu diyerek uyduruk bir hattın çizilmesi ve aktif hale getirilememesi,
Tarihi binaların restorasyonlarının aslına uygun yapılmaması, yapılan işlerin sırtarması,
Erciyes’te dağ yönetiminde, ilgili federasyonların olmaması, federasyonlara Kayseri’den siyasi, ahbap-çavuş isimlerin yerleştirilmesi,
Trafiğin içinden çıkılmaz hal alması, basit köprülerin bile bitirilememesi,
Eğitimde başarının giderek gerilemesi,
Kayseri’nin ‘Birleşmiş Milletler mülteci-göçmen toplama merkezi’ haline getirilmesi,
Olayların, suçların giderek çeşitlenerek artması dikkat çekiyor.
Şimdi, hafif raylı sistemin bir kısmının yer altına alınması gündemde.
Meydan, cadde-sokaklara döşenen sarı mermerler ise Erciyes’teki kayaktan daha kaygan. İnsanlar hafif bir kar ve yağmurda düşmemek için adeta cambazlık yapıyor.
Buna karşı, belediye kendi ayıbını temizlemek için her yıl bu döşenen taşların üzerine halılar sererek, kırık-çıkıkları, açılacak davları ve aleyhteki tazminatlardan kurtulmak için halılar sererek devleti, belediyeyi adeta zarara uğratıyor.
Ben biliyorum, bu yazıyı okuyanlar ‘Bizim için kaç kuruşluk’ edebiyatı yapıyor.
Zaten, Kayseri gösteriş, hava atma, hayırseverlik, yatırımcı, işveren edebiyatları ile gidiyor.
Keşke bu şehirde, her yıl yap-boz tahtasına dönen yolların tekrar tekrar yapılmasından,
Kışın açılan çukurlar yüzünden zarara uğrayanlar,
Verimli arazilerin yok edilmesinden,
Üçüncü sınıf gıdaların Kayseri’ye getirilmesinden,
Hava kirliliği, hastalıklar ve sağlık harcamalarından birileri bedel ödese.
Bilinçli ve eğitimli toplum ile seçilen ve atananların bu konuda hesap verebilir hale gelmesi ölmeden önce görmek istediğim en büyük arzum.
Artık, kamu hizmetlerinde, yönetmeliklerde belirtilen ‘standart’lar uygulanmalı. Birilerinin zengin edilmesi için bir şehrin, ülkenin kaderi ile oynanmamalı. Kayseri deyimi ’Ütülen biziz’